Wolverine stack (BPC-157 + TB-500): co mówią badania

Czym to jest

Wolverine to nazwa, pod którą sklep sprzedaje gotowy do użycia wstrzykiwacz zawierający dwa peptydy badawcze: BPC-157 i TB-500. Nazwa ta ma charakter marketingowy, a nie naukowy. BPC-157 to syntetyczny peptyd składający się z 15 aminokwasów, będący częściową kopią białka występującego w ludzkim soku żołądkowym, badany głównie na szczurach (Staresinic 2003). TB-500 to nazwa produktu. Laboratoria zajmujące się kontrolą dopingu ustaliły, że jego kluczowym składnikiem jest 7-aminokwasowy fragment naturalnego 43-aminokwasowego peptydu tymozyny beta-4 – ta część, która wiąże się z białkiem komórkowym aktyną (Ho 2012). Niektóre produkty sprzedawane pod tą nazwą zawierają natomiast pełny peptyd. Żaden z tych związków nie jest nigdzie zatwierdzonym lekiem (Tham 2026). Oba są badane w tych samych modelach urazów – ścięgien, skóry i naczyń krwionośnych – i w przypadku każdego z nich odnotowano, że sprzyja on tworzeniu nowych naczyń krwionośnych oraz migracji komórek naprawczych, co stanowi typowy argument przemawiający za ich łączeniem (Hsieh 2017, Philp 2003). To, czy wzajemnie się uzupełniają, zbadano w jednym opublikowanym badaniu na zwierzętach oraz u 4 pacjentów w ramach niewielkiej serii przypadków.

Co było przedmiotem badań

• Badana grupa. 32 samce szczurów w wieku 12 tygodni poddano zabiegowi przecięcia i zszycia ścięgna Achillesa, a następnie podzielono je na 4 grupy po 8 osobników: grupę kontrolną, grupę otrzymującą BPC-157 w dawce 10 µg na kg masy ciała dziennie, TB-500 w dawce 60 µg na kg masy ciała dziennie lub obu tych substancji, podawanych w zastrzykach do jamy brzusznej przez 4 tygodnie. Następnie ścięgna rozciągano do momentu zerwania i badano pod mikroskopem (Biçer 2026). W retrospektywnej analizie kart pacjentów przeprowadzonej w jednej z klinik na Florydzie u 4 z 16 pacjentów z bólem kolana podano zastrzyki zarówno z BPC-157, jak i tymozyny beta-4 do kolana, a u 12 podano wyłącznie BPC-157. Od 6 miesięcy do roku później poproszono ich telefonicznie o ocenę odczuwanego bólu (Lee 2021).
• Sam BPC-157. Przecięte ścięgna szczurów (Staresinic 2003), wzrost nowych naczyń krwionośnych w błonach embrionów kurzych, w komórkach wyściełających naczynia krwionośne u ludzi oraz u szczurów z zablokowaną tętnicą nogi (Hsieh 2017), program badań toksykologicznych na czterech gatunkach (Xu 2020) oraz badanie dotyczące szybkości jego eliminacji u szczurów i psów (He 2022).
• Sam tymozyna beta-4. Rany na całej grubości skóry u szczurów (Malinda 1999), nacięcia i implanty gąbkowe w badaniach nad bliznowaceniem (Ehrlich 2010), fragment składający się z 7 aminokwasów w testach migracji komórek i tworzenia się naczyń krwionośnych (Philp 2003), 40 zdrowych ochotników, którym podano dawki dożylne (Ruff 2010) oraz 73 pacjentów z żylnymi owrzodzeniami nóg, którym podano żel (Guarnera 2010).
• Przeglądy. Systematyczny przegląd wszystkich badań dotyczących BPC-157 przeprowadzonych na ludziach do czerwca 2026 r. (Poolton 2026), przegląd ortopedyczny wszystkich trzech substancji (Tham 2026) oraz przegląd z zakresu medycyny sportowej dotyczący peptydów, które nie uzyskały zatwierdzenia (Mendias 2026).

Co wynika z badań

Wyniki u szczurów. Grupa otrzymująca TB-500 wykazała wyższe maksymalne obciążenie do złamania niż grupa kontrolna (p < 0,05) oraz lepsze wyniki oceny tkankowej w dwóch skalach (Bonar p = 0,016, Movin p = 0,017). Grupa otrzymująca kombinację uzyskała lepsze wyniki niż grupa kontrolna w skali Movin (p = 0,040), ale nie różniła się pod względem siły. Grupa otrzymująca BPC-157 uzyskała numerycznie lepsze wyniki, które jednak nie osiągnęły poziomu istotności statystycznej. Autorzy stwierdzili, że terapia skojarzona „nie przyniosła dodatkowych korzyści w porównaniu z każdym ze środków stosowanych osobno” i zasugerowali, że oba peptydy mogą działać poprzez wspólne szlaki sygnałowe, co jest hipotezą wymagającą potwierdzenia (Biçer 2026).

Wyniki u pacjentów. Spośród 4 pacjentów, którzy otrzymali oba peptydy, 3 (75 %) zgłosiło znaczną poprawę, a 1 nie odnotowało żadnej. Spośród 12 osób, które otrzymały wyłącznie BPC-157, 11 (91,6 %) zgłosiło poprawę. Nie zastosowano żadnej zatwierdzonej skali oceny bólu ani sprawności (Lee 2021).

Sam BPC-157. Codzienne wstrzyknięcia dawki 10 µg lub 10 ng na kg masy ciała poprawiły wytrzymałość, funkcjonalność i strukturę mikroskopową przeciętych ścięgien szczurów w ciągu 14 dni (Staresinic 2003). Zwiększył gęstość naczyń w błonach kurcząt oraz w testach komórkowych, przyspieszył przywrócenie przepływu krwi u szczurów z zablokowaną tętnicą nogi oraz podniósł poziom receptora naczyniowego VEGFR2 (Hsieh 2017). W ramach badań toksykologicznych nie stwierdzono poważnej toksyczności u myszy, szczurów, królików ani psów; jedynym obserwowanym zjawiskiem był spadek stężenia kreatyniny we krwi u psów przy dawce 2 mg na kg, który ustąpił w ciągu 2 tygodni (Xu 2020). U szczurów i psów peptyd był eliminowany z krwi z okresem półtrwania poniżej 30 minut (He 2022).

Sam tymozyna beta-4. U szczurów zwiększyła ona odrost skóry nad raną o 42 % w 4. dniu i aż o 61 % w 7. dniu, a dawka 10 pg pobudziła migrację keratynocytów w 2–3 razy w warunkach laboratoryjnych (Malinda 1999). Rany goiły się, pozostawiając węższe blizny o minimalnym rozmiarze, a implanty, do których podano 100 µg w dniach 2, 3 i 4, zawierały lepiej zorganizowany kolagen w dniu 14 (Ehrlich 2010). U ludzi dawki dożylne od 42 mg do 1260 mg, podane jednorazowo, a następnie codziennie przez 14 dni, powodowały rzadkie, łagodne lub umiarkowane zdarzenia niepożądane (Ruff 2010), a żel o stężeniu 0,03% przyczynił się do całkowitego wyleczenia owrzodzeń żylnych w ciągu 3 miesięcy u około 25% pacjentów, przy bezpieczeństwie stosowania podobnym do placebo (Guarnera 2010).

Na co zwrócili uwagę naukowcy

• Nie zaobserwowano dodatkowego działania tej kombinacji. W jedynym kontrolowanym badaniu, w którym zastosowano oba peptydy łącznie, nie stwierdzono dodatkowych korzyści w porównaniu z zastosowaniem każdego z nich osobno; badanie obejmowało 8 szczurów w każdej grupie i trwało 4 tygodnie (Biçer 2026).
• Nie przeprowadzono żadnych kontrolowanych badań klinicznych z udziałem ludzi dotyczących tej mieszanki. Jedyne dane dotyczące ludzi w odniesieniu do tej pary składników pochodzą z niekontrolowanej ankiety telefonicznej, w której wzięło udział 4 pacjentów (Lee 2021). W przeglądzie systematycznym z 2026 r. znaleziono zaledwie 3 badania z udziałem ludzi dotyczące BPC-157, obejmujące łącznie 30 uczestników, wszystkie o niskiej jakości metodologicznej, a pewność dowodów oceniono jako bardzo niską (Poolton 2026).
• Który TB-500? W opublikowanych badaniach klinicznych z udziałem ludzi dotyczących tymozyny beta-4 wykorzystano pełny peptyd. Nie opublikowano żadnych badań klinicznych z udziałem ludzi dotyczących 7-aminokwasowego fragmentu sprzedawanego jako TB-500, a recenzenci ostrzegali przed traktowaniem tych dwóch substancji jako równoważnych (Tham 2026).
• Stały stosunek. W badaniu na szczurach zastosowano 10 µg BPC-157 na każde 60 µg TB-500, co odpowiada stosunkowi 1 do 6 pod względem masy. Nie przeprowadzono żadnych badań sprawdzających, czy inne stosunki dają takie same wyniki (Biçer 2026).
• Krótki okres półtrwania i jakość produktu. BPC-157 znikał z krwi zwierząt w ciągu około pół godziny (He 2022), a recenzenci wyrazili obawy dotyczące tożsamości, czystości, stężenia i sterylności peptydów sprzedawanych w Internecie (Tham 2026, Mendias 2026).
• Sport. Lista substancji zabronionych z 2026 r. wymienia BPC-157 jako substancję niedozwoloną (klasa S0) oraz „tymozynę-β4 i jej pochodne, np. TB-500” jako czynniki wzrostu (klasa S2); obie substancje są zakazane przez cały czas (WADA 2026).