BPC-157: co mówią badania na zwierzętach i ludziach

Czym to jest

BPC-157 to syntetyczny peptyd złożony z 15 aminokwasów, dlatego nazywany jest pentadekapeptydem. Jego sekwencja to GEPPPGKPADDAGLV, a masa cząsteczkowa wynosi 1419 daltonów (Staresinic 2003). Jest to częściowa kopia większego białka występującego w ludzkim soku żołądkowym, które jego odkrywcy nazwali związkiem chroniącym organizm (Chang 2011). Większość opublikowanych prac pochodzi od jednej grupy uniwersyteckiej z Zagrzebia w Chorwacji. Wczesne publikacje wspominają, że chorwacka firma Pliva poddała go badaniom klinicznym w zakresie chorób zapalnych jelit pod kodem PL 14736 (Klicek 2008). Nie opublikowano żadnych wyników tych badań, a BPC-157 nie jest zatwierdzonym lekiem w żadnym kraju (Poolton 2026). Jest sprzedawany do celów badawczych w postaci liofilizowanego proszku.

Co było przedmiotem badań

Prawie wszystkie dane pochodzą z badań na szczurach oraz z komórek hodowanych w szalce Petriego.

• Ścięgno. Szczurom przecięto ścięgno Achillesa, a następnie raz dziennie podawano im BPC-157 lub sól fizjologiczną w postaci zastrzyku do jamy brzusznej (Staresinic 2003). W drugim modelu ścięgno oddzielono od kości piętowej (Krivic 2006). Fibroblasty ścięgna, czyli komórki odpowiedzialne za odbudowę ścięgna, hodowano z dodatkiem peptydu lub bez niego (Chang 2011). W badaniu z 2026 r. porównano BPC-157, TB-500 oraz oba te środki u 32 szczurów z zrekonstruowanym ścięgnem Achillesa (Biçer 2026).
• Żołądek. Szczurom podawano dawki leków przeciwzapalnych uszkadzające żołądek lub wykonywano zastrzyk wywołujący przewlekłe zapalenie stawów (Sikiric 1997). W innym modelu wywołano przetokę, czyli nieprawidłowe połączenie między okrężnicą a skórą (Klicek 2008).
• Naczynia krwionośne i skóra. Wzrost nowych naczyń mierzono w błonach zarodków kurzych, w ludzkich komórkach śródbłonka (komórkach wyściełających naczynia) oraz u szczurów z zablokowaną tętnicą nogi (Hsieh 2017), po podwiązaniu głównej żyły brzusznej u szczurów (Vukojević 2018) oraz w przypadku oparzeń alkalicznych skóry szczurów (Huang 2015).
• Bezpieczeństwo i losy substancji w organizmie. Program badań toksykologicznych na myszach, szczurach, królikach i psach (Xu 2020) oraz badanie wchłaniania i metabolizmu u szczurów i psów (He 2022).
• Ludzie. Retrospektywna analiza dokumentacji medycznej dotycząca zastrzyków do kolana w jednej z klinik na Florydzie, w ramach której skontaktowano się telefonicznie z 16 z 17 pacjentów (Lee 2021), oraz badanie pilotażowe z udziałem 12 kobiet cierpiących na śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego, bolesną chorobę pęcherza (Lee 2024). W przeglądzie systematycznym z 2026 r. wyszukano wszystkie badania z udziałem ludzi opublikowane do 1 czerwca 2026 r. (Poolton 2026).

Co wynika z badań

Ścięgno u szczurów. Codzienne wstrzyknięcia dawki 10 µg lub 10 ng na kg poprawiały gojenie przeciętego ścięgna pod każdym względem: siły potrzebnej do jego zerwania, wskaźnika funkcji opartego na chodzeniu, obrazu mikroskopowego oraz wielkości szczeliny, ocenianych w dniach 1, 4, 7, 10 i 14 (Staresinic 2003). Po odłączeniu od kości BPC-157 przywrócił zrost ścięgna z kością i zmniejszył uszkodzenia spowodowane przez kortykosteroid (Krivic 2006). W badaniu porównawczym z 2026 r. szczury, którym podawano 10 µg na kg masy ciała dziennie przez cztery tygodnie, uzyskały liczbowo lepsze wyniki oceny ścięgien niż grupa kontrolna, jednak różnica ta nie osiągnęła istotności statystycznej, a dodanie TB-500 nie przyniosło dodatkowych korzyści (Biçer 2026).

Komórki ścięgien. BPC-157 przyspieszył wzrost fibroblastów z eksplantatów ścięgien, pomógł komórkom przetrwać stres oksydacyjny oraz zwiększył ich migrację w sposób zależny od dawki, poprzez parę sygnałów zwaną FAK i paksyliną. Nie spowodował jednak szybszego namnażania się komórek (Chang 2011).

Układ pokarmowy u szczurów. BPC-157 zmniejszał zmiany chorobowe w żołądku i jelicie cienkim wywołane przez indometacynę, aspirynę i diklofenak, a także łagodził objawy zapalenia stawów wywołanego adiuwantem w okresie 14 dni, 30 dni i 1 roku (Sikiric 1997). Podawany w zastrzykach lub w wodzie pitnej powodował zamknięcie przetok między okrężnicą a skórą, a efekt ten utrzymywał się nawet przy zablokowaniu produkcji tlenku azotu, podczas gdy sulfasalazyna pomagała jedynie w umiarkowanym stopniu, a kortykosteroid pogarszał stan (Klicek 2008).

Naczynia krwionośne i skóra. BPC-157 zwiększył gęstość naczyń w błonach kurcząt oraz w testach z rurkami śródbłonkowymi, przyspieszył przywrócenie przepływu krwi u szczurów z zablokowaną tętnicą nogi oraz zwiększył ekspresję receptora VEGFR2 na komórkach naczyniowych (Hsieh 2017). Po podwiązaniu głównej żyły brzusznej u szczurów poddanych działaniu substancji zaobserwowano mniejsze uszkodzenia żył, mniejszą liczbę zakrzepów oraz szybsze otwarcie żył obejściowych (Vukojević 2018). Na skórze szczurów poparzonej alkaliami substancja przyspieszyła gojenie się ran i zwiększyła odkładanie się kolagenu do 18. dnia (Huang 2015).

Bezpieczeństwo i losy substancji u zwierząt. Pojedyncza dawka nie wywołała żadnych skutków związanych z leczeniem u żadnego gatunku. Psy dobrze tolerowały dawki powtarzane; przy dawce 2 mg na kg obserwowano spadek stężenia kreatyniny we krwi, który ustąpił w ciągu 2 tygodni. Miejscowe podrażnienie było łagodne i nie zaobserwowano toksyczności genetycznej ani embrionalno-płodowej (Xu 2020). U szczurów i psów peptyd był eliminowany z krwi z okresem półtrwania poniżej 30 minut; biodostępność po wstrzyknięciu domięśniowym wynosiła od 14 do 19% u szczurów i od 45 do 51% u psów, a peptyd ulegał rozkładowi na małe fragmenty i aminokwasy (He 2022).

Pacjenci. W serii badań dotyczących kolan 11 z 12 pacjentek, które otrzymały wyłącznie BPC-157 (91,6%), zgłosiło znaczną poprawę, a łącznie 14 z 16 (87,5%) odczuło ulgę. Nie zastosowano żadnej zatwierdzonej skali oceny bólu ani sprawności (Lee 2021). W badaniu pilotażowym dotyczącym pęcherza moczowego 10 z 12 kobiet zgłosiło całkowite ustąpienie objawów po jednym zabiegu, podczas którego wstrzyknięto 10 mg do ściany pęcherza, i nie odnotowano żadnych zdarzeń niepożądanych (Lee 2024).

Na co zwrócili uwagę naukowcy

• Trzy badania z udziałem ludzi, 30 osób. W przeglądzie systematycznym z 2026 r. zidentyfikowano jedynie serię badań dotyczących kolan (16), pilotażowe badanie dotyczące pęcherza moczowego (12) oraz badanie dotyczące bezpieczeństwa podawania dożylnego z udziałem 2 osób. We wszystkich trzech odnotowano poprawę, wszystkie zostały ocenione jako o niskiej jakości metodologicznej, a pewność dowodów była „bardzo niska”. Autorzy doszli do wniosku, że BPC-157 nie powinien być stosowany u ludzi poza regulowanymi badaniami klinicznymi (Poolton 2026).
• Jedna grupa – małe zwierzęta. W przeglądzie z 2019 roku zauważono, że większość badań opierała się na modelach z udziałem małych gryzoni i została przeprowadzona przez zaledwie kilka grup badawczych, że skuteczność u ludzi nie została potwierdzona oraz że odnotowano niewiele działań niepożądanych (Gwyer 2019).
• Brak potwierdzonej dawki i danych dotyczących długoterminowego bezpieczeństwa. W przeglądzie ortopedycznym z 2026 r. stwierdzono brak potwierdzonej dawki, danych farmakokinetycznych dotyczących ludzi oraz danych dotyczących długoterminowego bezpieczeństwa, a także wyrażono obawy co do tożsamości, czystości, stężenia i sterylności produktów sprzedawanych w Internecie (Tham 2026). W przeglądzie z 2025 r. wyciągnięto ten sam wniosek i określono ten związek jako badany (McGuire 2025).
• Krótki okres półtrwania. U zwierząt peptyd znikał z krwi w ciągu około pół godziny, co pozostawia otwartą kwestię, w jaki sposób działa on przez dłuższy czas (He 2022).
• Sport. Na liście substancji zabronionych Światowej Agencji Antydopingowej (WADA) z 2026 r. substancja BPC-157 została wymieniona jako przykład substancji niedopuszczonej, należącej do klasy S0, której stosowanie jest zabronione przez cały czas (WADA 2026).